اندیشه جوان

می نویسی : سلام مادر جان ! ... لحظه هایت بهار تر باشد

خاطرت جمع، جبهه آرام است ؛ چشمهایت مباد تر باشد

ذکرهایت هنوز یادم هست ، آه ! پر در می آورم وقتی

می شود دانه های تسبیح ات ، بر تنم شوق بال و پر باشد

آسمان ، آفتاب ، دریا ، موج در نگاه تو رنگ میگیرد

وقتی از عمق چشمهایت عشق – ناگهان عشق – در گذر باشد

یاد لبخندهای مشتاقت بر تن موج می شود جاری

می نشیند به عمق چشم شوق ، با من آن چشم ها اگر باشد

بی شمار است غصه های دلش، گر چه لبخند می زند ، باید

چشم های صبورت این شب ها تکیه گاه پدر باشد

می نویسی و بغض می گیرد راه دلتنگی نگاهت را

آه ! یادش  بخیر مادر گفت :" راهت آرام  و بی خطر باشد " .

فرصتی نیست نیمه شب شد تا نامه بعدی ام خداحافظ ...

می روم کاشکی دعای شب ات با دلم باز همسفر باشد

 تو سکوت پُرِ حرفی   

 چه کنم تا بشی فریاد

 واسِ لالایی خوابم

 تو سکوتت بزنی داد

 نه نمی گم که خدایی

 امّا نوری توی دنیا

 تو الهه ی زمینی

.... ادامه

من سرما خورده ام

بینی ام آویزان

سرفه ام سخت و بلند

من فین خواهم کرد

در درون چاهی

در نیمه شب

..... ادامه